Η σημασία των ορίων: Τι είναι και πως τα θέτω χωρίς ενοχές.

 Τα όρια είναι μια λέξη που τη λέμε συχνά, αλλά τη ζούμε δύσκολα. Γιατί; Γιατί στην πράξη, τα όρια δεν είναι θεωρία. Είναι εκείνη η στιγμή που θέλεις να πεις "όχι" και λες "εντάξει". Είναι το σώμα σου που κουράζεται, ενώ εσύ συνεχίζεις. Είναι το συναίσθημα ότι κάτι μέσα σου πιέζεται αλλά το αγνοείς για να μην δυσαρεστήσεις.

Πολλοί άνθρωποι δεν δυσκολεύονται να βάλουν όρια επειδή δεν ξέρουν πως. Δυσκολεύονται γιατί νιώθουν ενοχές.

Τι είναι πραγματικά τα όρια;

Τα όρια δεν είναι απόρριψη.

Τα όρια δεν είναι σκληρότητα.

Τα όρια δεν είναι εγωισμός. 

Τα όρια είναι αυτοσεβασμός σε πράξη. 

Είναι η εσωτερική γραμμή που λέει:

"Μέχρι εδώ μπορώ. Από εδώ και πέρα χάνω εμένα".

Όταν δεν βάζουμε όρια, δεν γινόμαστε καλοί άνθρωποι. Γινόμαστε πιο κουρασμένοι, πιο θυμωμένοι, πιο απομακρυσμένοι από τον εαυτό μας.

Γιατί μας είναι τόσο δύσκολο να τα θέσουμε;

Γιατί από μικροί μάθαμε ότι:

• Το "καλό παιδί" δεν αντιμιλά
• η αγάπη κερδίζεται με υποχωρήσεις
• η αποδοχή έρχεται όταν δεν δημιουργούμε πρόβλημα.

Έτσι μεγαλώσαμε πιστεύοντας ότι αν βάλουμε όρια:

• θα πληγώσουμε
• θα απογοητεύσουμε
• θα χάσουμε τη σχέση.

Όμως, υπάρχει μια αλήθεια που πονάει λιγάκι:

Οι σχέσεις που αντέχουν μόνο όταν δεν έχεις όρια, δεν σε χωρούν ολόκληρο.

Πως μοιάζει η ζωη χωρίς όρια;

Μοιάζει με:

• Εξάντληση χωρίς προφανή λόγο
• Εσωτερικό θυμο που "δεν κολλάει" πουθενά
• Μια μόνιμη αίσθηση ότι δίνεις περισσότερα απ' όσα παίρνεις
• Ένα "δεν με υπολογίζουν" που δεν ειπώθηκε ποτέ δυνατά.

Και συχνά, αντί να θυμώσουμε με την κατάσταση, θυμώνουμε με τον εαυτό μας.

Γιατί πάλι δεν μιλήσαμε. Πάλι αντέξαμε.

Πως βάζω όρια χωρίς ενοχές;

Ας το πούμε καθαρά:

Οι ενοχές δεν φεύγουν πρώτες. Τα όρια μπαίνουν πρώτα. 

1. Το όριο δεν χρειάζεται εξήγηση.

Δεν χρωστάς ανάλυση για το πως νιώθεις.

Το "δεν μπορώ", "δεν μου ταιριάζει", "χρειάζομαι κάτι διαφορετικό" είναι αρκετό

    2. Το όριο λέγεται ήρεμα, όχι απολογητικά.

Όταν μιλάς σα να έχεις άδικο, ο άλλος το ακούει έτσι.

Το όριο δεν φωνάζει. Στέκεται. 

    3. Οι ενοχές είναι παλιό μοτίβο, όχι ένδειξη λάθους.

Αν νιώθεις ενοχές, δεν σημαίνει ότι κάνεις κάτι κακό.

Σημαίνει ότι κάνεις κάτι καινούργιο. 

    4. Όποιος σε σέβεται, προσαρμόζεται.

Και όποιος δεν μπορεί να σε σεβαστεί με όρια, δεν σε σεβόταν ούτε χωρίς αυτά, απλώς δεν φαινόταν.

Ένα όριο δεν απομακρύνει. Αποκαλύπτει.

Αποκαλύπτει:

• Ποιος μπορεί να σε συναντήσει πραγματικά
• Ποιος σε θέλει μόνο διαθέσιμο
• Ποιος αντέχει να σε δει ολόκληρο.

Και ναι, κάποια όρια μπορεί να αλλάξουν δυναμικές. Αλλά το τίμημα του να μην τα βάζεις είναι πάντα μεγαλύτερο: 

Χάνεις εσένα.

Τα όρια δεν είναι το τέλος της αγάπης.

Είναι το σημείο όπου η αγάπη χωρά και εσένα.

Αν σήμερα καταφέρεις να βάλεις έστω ένα μικρό όριο, όχι τέλειο, όχι γενναίο, απλώς αληθινό, τότ έχεις κάνει κάτι πολύ σημαντικό:

Έχεις διαλέξει να σταθείς δίπλα σου.

Αν διαβάζοντας αυτά τα λόγια ένιωσες ότι κάτι μέσα σου κουνήθηκε, κράτησε το. Ίσως είναι ένα σημείο που ζητά περισσότερη φροντίδα. Ίσως μια ανάγκη που για καιρό έμενε σιωπηλή.

Η δουλειά με τα όρια δεν γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη. Είναι μια διαδικασία επιστροφής στον εαυτό, με κατανόηση, όχι με πίεση.

Κάποιες φορές, αυτή η διαδρομή γίνεται πιο καθαρή όταν δεν την κάνουμε μόνοι. 

                                                                                                        Άννα-Μαρία Καλησπέρη