Ο σημερινός γιός σου, ο αυριανός άντρας μου.

Πλέον, το να λέγεται κάποιος άντρας, είναι και θα είναι κάτι το ανέλπιστα όμορφο αφού, όπως βλέπεις, οι πραγματικοί άντρες αρχίζουν και «χαλάνε» την συμπεριφορά τους. Ξέρεις όμως, όλα από κάπου αρχίζουν. Δεν γεννήθηκε κανείς με ψυχολογικά. Δεν μεγάλωσε κανείς με άγνοια. Όλα ξεκίνησαν στην ζωή από κάπου. Για όλους μας, ο πρώτος άνθρωπος που είναι και ο βασικότερος στην ζωή, δεν είναι άλλος πέρα από την μαμά. 

Εκείνη μερόνυχτα δίπλα σου, να σε κρατάει αγκαλίτσα όταν ήσουν μωρό, να είναι με το παραμικρό κιχ, δίπλα σου. Να νιώθει τα πάντα σου. 

Βλέπεις κάποιο «όριο» στην παραπάνω φράση μου; Νομίζω πως όχι. Έτσι είναι οι μαμάδες. Και καλά κάνουν. Όσο είσαι μωρό, πρέπει να το κάνουν. Αργότερα όμως; Έχεις αναλογιστεί ποτέ πόσους κακούς χαρακτήρες έχεις δει γύρω σου; Πόσους πρίγκιπές και «μη μου άπτου» τύπους έχεις γνωρίσει και έχεις φύγει τρέχοντας; Καμία ελπίδα. 

Μη νομίζεις ότι και οι γυναίκες δεν πάνε πίσω. Θα μιλήσω και γι’ αυτό το θέμα σε άλλο άρθρο που μπορεί και να σε κάνει να με βρίσεις. Ουδείς αναμάρτητος και ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω και άμα με αφήσεις, μπορεί να πω ακόμη περισσότερα πράγματα αλλά προτιμώ να σιωπήσω προς το παρών και να ασχοληθώ με ένα καίριο πρόβλημα. Τους «μαμόθρεφτους». Δεν σου αρέσει η λέξη. Ούτε ο τρόπος μου. Αλλά και εμένα δεν μου αρέσει που τον μεγαλώνεις λες και έχει γεννηθεί μόνο αυτός και δεν υπάρχει άλλος. Που, αν και είσαι γυναίκα, τον εκπαιδεύεις να είναι ο «σίφουνας» και ο «άρχοντας» του σπιτιού και να κάνει «καλά» όποια θέλει. Δεν είναι έτσι τα πράγματα και εσύ που το διαβάζεις τώρα και ξέρεις μέσα σου ότι έχεις κάνει την “πατάτα” σου, θα καταλάβεις.

Επειδή μακρηγόρησα και προφανώς στεναχώρησα ή ακόμη και κούρασα κάποιους, πάμε να δούμε τι είναι τα πιο σημαντικά πράγματα που πρέπει να προσέξεις εσύ αγορομάνα για να ευτυχίσει μετά η γυναίκα που δεν θα στον πάρει (όπως έχεις στο μυαλό σου) αλλά που αυτή θα συνεχίσει με άλλους τρόπους να τον κάνει ευτυχισμένο και καθημερινά χαρούμενο. 

• Μάθε του να είναι ειλικρινής. Κανένα παιδάκι δεν λέει αμέσως την αλήθεια. Το ξέρουμε όλοι. Είναι στο χέρι σου να τον μάθεις να λέει την αλήθεια, ακόμη και άμα αυτή είναι σκληρή και κακιά. Θα πρέπει το παιδί να μάθει να λέει ό,τι νιώθει, να μην φοβάται ότι θα φάει την ατελείωτη και χείριστη τιμωρία με το να έχει ειλικρίνεια. Μετά, όταν σου αρχίσει εσένα τα ψέματα, θα δεις ότι δεν θα σου αρέσει καθόλου. Η πυγμή και η ειλικρινέστατη απάντηση στο οτιδήποτε, είναι αυτό που θα του δημιουργήσει τις καλύτερες βάσεις.
• Μάθε του να είναι τρυφερός και ευγενικός. Σε παρακαλώ, μην το παρακάνεις από καμία άποψη. Μάθε του να δέχεται αλλά και να κάνει αγκαλιές χωρίς να τον έχεις όλη μέρα σαν «κουνενέ» και νταχτιρντι. Άντρας θα γίνει. Δεν σημαίνει ότι δεν θα θέλεις να τον φας και να τον δαγκώνεις ολημερίς αλλά σε παρακαλώ, κρατήσου. Επίσης, μην ξεχνάς ότι η ευγένεια τον άντρα τον κάνει ακόμη πιο γοητευτικό. ;)
• Δίδαξέ του την κατανόηση. Το πρότυπο του άντρα – προστάτη μπορεί να αντικατασταθεί από αυτό του τρυφερού, συμπονετικού και πρόθυμου να βοηθήσει άντρα. Η υπομονή και η αγάπη θα είναι σύμμαχοί του. 
• Μάθε του να σέβεται τις γυναίκες. Και δεν μιλάω στο να τους κουβαλάει τα ψώνια και να ανοίγει τις πόρτες μόνο. ΝΑ ΤΙΣ ΣΕΒΕΤΑΙ. Ένας γιος που αγαπά και σέβεται την μαμά του, έχει σημαντικές πιθανότητες να εξελιχθεί σ ’έναν άντρα που σέβεται την φίλη του, την συνάδελφό του και φυσικά την γυναίκα του. 
• Δείξε του πώς να ελέγχει τον θυμό του. Ο αυτοέλεγχος είναι μάθημα ζωής για τον καθένα. Η διαχείριση του θυμού και του άγχους είναι ένα δύσκολο εγχείρημα ακόμη και για τους ενήλικες. Κάνε τον γιό σου έναν άντρα ισορροπημένο και με αυτοπεποίθηση. Μπορείς! 
• Απέδειξε του πως και οι άντρες κλαίνε. Πως; Με το να τον στεναχωρήσεις με κάτι και να τον κάνεις να κλάψει. Σκληρό; Μπορεί. Αλλά εκεί είναι που θα τον πάρεις αγκαλιά και θα του πεις ότι αυτό που κάνει εκείνη την στιγμή, θα θέλεις να το δεις και σε μια στιγμή που θα αρχίσει να χοροπηδάει από την χαρά του με ένα ευχάριστο νέο. Δείξε του πώς να πρέπει να βγάζει τα πραγματικά του συναισθήματα και να μην είναι ένα κλειστό βιβλίο. Μην αρχίσεις τώρα να μου λες ότι αυτό θα τον πληγώσει στην μετέπειτα ζωή του. Ξέρεις πολύ καλά ότι ο χαρακτήρας φτιάχνετε από πολλούς παράγοντες και ωριμάζεις με όλα αυτά που ζεις. Ξέχνα λοιπόν ότι θα πληγωθεί ο πρίγκιπας και άφησέ τον να δει πως είναι τα πραγματικά συναισθήματα. 
• Δείξε του ότι οι πραγματικοί ήρωες είναι ο άνθρωποι της διπλανής πόρτας. Ο μικρός ζει μέσα σε ένα περιβάλλον που λαμβάνει από παντού πληροφορίες, μαζεύει εικόνες και ταυτίζεται με σούπερ ήρωες. Μάθε τον ότι οι πραγματικοί ήρωες δεν είναι ο σούπερμαν και ο μπάτμαν μόνο. Είναι και ο πυροσβέστης που παίζει την ζωή του κορώνα γράμματα σε αντίξοες συνθήκες, είναι οι επιστήμονες που χωρίς αυτούς θα είχαμε μείνει 800 έτη φωτός πίσω και αμφιβάλλω κιόλας άμα εξακολουθούσαμε να υπάρχουμε. Το παιδί, θα μεγαλώσει με προοπτικές να γίνει ένας άντρας με αυτοπεποίθηση που μπορεί να γίνει ό,τι εκείνο θέλει. 
• Γκρέμισέ του τα στερεότυπα. Οι άντρες δεν είναι οι εξυπνότεροι, οι γυναίκες δεν είναι απαραίτητα οι πιο ευαίσθητες. Οι άντρες δεν πρέπει να είναι ούτε να φαίνονται πιο σκληροί και οι γυναίκες δεν χρειάζεται να κυκλοφορούν ως μοντέλα. Ποδοπάτησε ότι εγκλωβίζει το μυαλό του γιού σου σε απαρχαιωμένα στερεότυπα. 

Για το τέλος, άφησα ένα κομμάτι που πραγματικά πονάει. Και δεν είναι να παίξει κανείς με αυτό. Μάθε στο παιδί ότι η βία δεν είναι επιλογή. Ο κόσμος εξελίσσεται, αλλά η στερεοτυπική μορφή του βίαιου άντρα είναι υπαρκτή. Σίγουρα ο γιος σου θα έχει έρθει σε επαφή ή τουλάχιστον θα έχει δει άντρες επιθετικούς και τραχείς που φωνάζουν και βρίζουν οδηγώντας ή που τσακώνονται και πιάνονται στα χέρια. Για να είσαι σίγουρη ότι δεν μεγαλώνεις έναν εκκολαπτόμενο τραμπούκο, υπόδειξέ του ότι η βία δεν είναι ποτέ επιλογή και περιόρισέ του την φυσική του τάση για επιθετικότητα.

Γράφοντας αυτή την τελευταία παράγραφο, θυμήθηκα την μαμά μου, όταν ήμουν στην ηλικία των 6 ετών που με πήρε και με πήγε  μια βόλτα σε ένα σπίτι λίγο παραπάνω από το δικό μας. Εκεί, έμενε ένας νεαρός που φώναζε συνέχεια και έκανε χρήση ναρκωτικών. Περιμέναμε απ’ έξω από εκείνο το σπίτι για αρκετή ώρα και εγώ είχα βαρεθεί. Την παρακαλούσα να φύγουμε και να πάμε να παίξουμε. Εκείνη όμως είχε  πάρει μαζί της τα παιχνίδια μου και με είχε έξω από εκείνο το σπίτι για 1 περίπου ώρα. Μέχρι που βλέπουμε αυτό τον νεαρό. Νευριασμένος, αλλού πάταγε και αλλού βρισκόταν. Έβριζε και φώναζε κάτι που δεν μπορούσαμε να ακούσουμε. Εγώ τρομαγμένη, να κρατάω το χέρι της μαμάς μου με αγωνία θέλοντας να βάλω τα κλάματα. Της έλεγα να φύγουμε και εκείνη με είχε εκεί για περίπου 5-6 λεπτά τα οποία εμένα μου φαίνονταν αιωνιότητα. Στο τέλος φύγαμε και πήγαμε να παίξουμε. Στον δρόμο που πηγαίναμε για τις κούνιες, η μαμά μου γύρισε και με ρώτησε εάν αυτό το σκηνικό που έζησα, μου άρεσε. Της είπα όχι και ότι είχα φοβηθεί πολύ. Με ρώτησε «θα ήθελες να γίνεις έτσι εσύ;». εννοείται πως αρνιόμουν και φοβόμουν μέχρι και στην ιδέα να ξαναπεράσω από εκείνο το σπίτι. Η μαμά μου, μου εξήγησε πως όλο αυτό που είδα, το είχαν δημιουργήσει τα ναρκωτικά και ότι το παιδί αυτό κάποια στιγμή θα ούρλιαζε και θα έκανε χειρότερα πράγματα. Αυτό, με τα χρόνια, χαράκτηκε στην μνήμη μου. Πάντοτε θυμόμουν πόσο δυνατή εικόνα ήταν αυτή που βίωσα. Το είχα μέσα μου. Φτάνοντας στην ηλικία των 17 ετών, επάνω στην προετοιμασία για τις Πανελλήνιες εξετάσεις, βρέθηκε στο δρόμο μου ένα παλικάρι, συμμαθητής μου, που μου πρότεινε να κάνω ένα «τσιγάρο». Αρνήθηκα ευγενικά αν και μέσα μου έτρεμα στιγμιαία. Μου ήρθε στο μυαλό η εικόνα που είχα δει πριν τόσα χρόνια και με έπιασε φοβία.

Όλα από κάπου ξεκινάνε. Να το θυμάσαι. Η συμπεριφορά σου θα καθορίσει την συμπεριφορά του αυριανού ανθρώπου που θα βγει στην κοινωνία. Εσύ μπορεί να έχεις το κεφάλι όρθιο και το στήθος φουσκωμένο από υπερηφάνεια για τον κανακάρη σου αλλά εκείνος, σκέψου, θα είναι πραγματικά ευτυχισμένος; Θα ζει αυτά που θα ήθελε πραγματικά ΕΚΕΙΝΟΣ να ζήσει;

Χτίσε του τον χαρακτήρα που εσύ η ίδια ονειρευόσουν πως θα έχει ο πραγματικός άντρας της ζωής σου. Δεν είναι δύσκολο. Στο χέρι σου είναι να του διαμορφώσεις και να του δώσεις τις βάσεις!

ΥΣ: Δεν θα απολογηθώ για τον τρόπο μου. Άμα θύμωσες μαζί μου, χαίρομαι γιατί μπορεί και το ελάχιστο από αυτά που έγραψα, να σου μείνουν.

ΥΣ2: Ξαναλέω, ουδείς αναμάρτητος. 

ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ,

        Άννα-Μαρία Καλησπέρη